- Faktury

Nakładając tynki cienkowarstwowe, można otrzymać różne rodzaje faktur. Kształtowana dowolnym narzędziem zaprawa uzyska wygląd tynku strukturalnego. Faktura tynku zależy od pomysłowości i zręczności tynkarza. Jeżeli ma to być szorstka powierzchnia, to po wygładzonej warstwie tynku przeciąga się wałek z gąbki. Ciekawy wygląd ściany otrzymuje się także przez odciskanie na powierzchni krawędzi packi lub małej kielni. W razie niepowodzenia powierzchnię tynku można zatrzeć i fakturować innym narzędziem. Jest to możliwe do momentu, gdy tynk nie zaczął wiązać. W temperaturze 20°C i przy 65% wilgotności powietrza fakturowanie można powtarzać przez 10 do 15 minut. Wykonując tynk strukturalny, trzeba zachowywać tę samą grubość warstwy i powtarzać przyjęty sposób fakturowania na całej powierzchni ściany. Tylko wtedy uzyska się dobry efekt. Tynki ciągnione otrzymuje się przez zatarcie twardniejącego tynku packą z drewna lub ze styropianu. Robi się to po kilkunastu minutach od nałożenia mieszanki. Zależnie od sposobu zacierania ruchy proste w pionie lub w poziomie, ruchy ukośne albo koliste uzyskuje się różne rodzaje faktur. Najbardziej popularna jest faktura kornikowa. Po zatarciu ruchami prostymi powstają rowki, które wyglądem przypominają drewno zaatakowane przez korniki. Kolorowych tynków żywicznych nie wolno podczas zacierania skrapiać wodą, ponieważ mogą się odbarwić. Tynki dekoracyjne nakrapiane (baranek) uzyskuje się przez nakrapianie zaprawy specjalnym młynkiem lub małą miotłą. Miotłę macza się w zaprawie i uderza w kij trzymany równolegle do powierzchni ściany w odległości 10 do 15 cm. Używając młynka otrzymuje się jednorodny wygląd nakrapianej powierzchni. Gładką powierzchnię tynku otrzymuje się przez wyrównanie i wygładzenie nałożonej warstwy zaprawy. Po wyschnięciu tynk skrapia się wodą i gładzi małą kielnią stalową. Tynki mozaikowe otrzymuje się przez nałożenie zaprawy z wypełniaczami. Wypełniaczami mogą być kolorowe kruszywa naturalne różnej granulacji lub kruszywa barwione sztucznie. Gotową zaprawę nakłada się packą małymi porcjami i wyrównuje. Faktura grysowa powstaje przez nałożenie zaprawy z drobinami marmurowymi i delikatne jej zatarcie packą z tworzywa sztucznego. Faktura jest lekko chropowata, wyglądem przypomina fakturę baranka.

Styropianem czy wełną?
Chciałem ocieplić dom murowany i obłożyć go sidingiem. Na ocieplenie planowałem użyć styropianu, ale mi odradzono. Zacząłem ocieplać dom wełną mineralną w twardych płytach. Teraz znowu kilka osób mi mówi, że bardzo źlę robię. Jestem strasznie rozgoryczony z tego powodu, bo ociepliłem już wełną jedną całą ścianę. Co robić?

Niepotrzebnie się Pan niepokoi, bowiem ściany murowane można z powodzeniem ocieplać zarówno styropianem, jak i wełną mineralną. Jeśli elewacja ma być wykończona oblicówką winylową typu siding, płyty - zarówno styropianowe, jak i wełnę mineralną - układa się między mocowanymi do ściany łatami drewnianymi. Różnica polega jedynie na tym, że wełnę mineralną trzeba od zewnątrz ( pod sidingiem) przykryć izolacją przeciwwiatrową, która będzie chronić ocieplenie przed przewiewaniem i deszczem, nie zamykając jednocześnie drogi parze wodnej, która zimą uchodzi przez wełnę z wnętrza budynku. Na izolację przeciwwiatrową ( wiatroizolację) najlepiej użyć specjalnej folii o wysokiej paroprzepuszczalności ( nie mniejszej niż 1000g /m2 / 24 godz.; kupując folię należy koniecznie sprawdzić ten parametr). Gorszym rozwiązaniem jest wykonanie wiatroizolacji z warstwy perforowanej papy asfaltowej. warszawa biuro wirtualne | tarcze diamentowe | panele akustyczne | pompa ciepła | Płyta Warstwowa | elektronarzędzia FERM i inne | Krzesła do sal konferencyjnych | Bielizna termoaktywna