
Polega na skojarzeniu wywiewu i nawiewu powietrza z mechanicznie wymuszonym obiegiem powietrza. Systemy tego typu wymagają dodatkowej energii niezbędnej do napędu wentylatorów, ale jednocześnie, rozwiązanie nawiewu i wywiewu powietrza za pomocą przewodów wentylacyjnych umożliwia odzyskiwanie ciepła. Przez wiele lat za najprostszy i najlepszy sposób odzyskiwania energii zawartej w powietrzu usuwanym do atmosfery, uważano jego recyrkulację. Polegała ona na zawracaniu części ciepłego powietrza usuwanego z pomieszczenia, mieszaniu go z powietrzem zewnętrznym i ponownym wprowadzaniu do pomieszczenia. Ograniczenie strumienia świeżego powietrza wpływało na oszczędności energii cieplnej. Jednak stosowanie recyrkulacji powoduje, że zanieczyszczenia powstałe w pomieszczeniach przez długi czas krążą w instalacji, pogarszając jakość powietrza. Kryterium tej jakości nakazuje zrezygnowanie z powtórnego wprowadzania zanieczyszczonego powietrza do pomieszczenia na rzecz odzyskiwania ciepła z powietrza odprowadzanego do atmosfery w specjalnych wymiennikach ciepła. W budynkach jednorodzinnych najczęściej stosuje się płytowe wymienniki krzyżowe, wymienniki obrotowe lub wymienniki ciepła z czynnikiem pośredniczącym. Urządzenia te umożliwiają odzyskiwanie od 60 do 90% energii odprowadzanej zazwyczaj z powietrzem do atmosfery. Decydując się na system mechanicznej wentylacji nawiewno-wywiewnej, należy zadbać o maksymalną szczelność okien i drzwi, aby minimalizować nie kontrolowany napływ powietrza do pomieszczenia. Wentylacja mechaniczna nawiewno-wywiewna zdobywa coraz większą popularność w budownictwie jednorodzinnym, szczególnie w krajach skandynawskich.